روى زمين هستند لذا نيمى از خمس به آنان بعنوان داشتن سمت‌هاى الهى باز مىگردد تا صرف امور عام امّت كه بر آن اشراف دارند ، گردد . ج : نيمى ديگر از خمس به ( ذى القربى ) يعنى خويشان كه سادات اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله هستند باز مىگردد ، البتّه اين قسمت از خمس به نيازمندان آنان از افراد يتيم ، مسكين ( فقير ) و در راه سفر ماندگان بايد خرج شود . برداشت ما از تفسير اين آيه يكى از وجوه تفسير است ، در حالى كه تفسيرهاى ديگرى وجود دارد ، و همهء آنها به اين نتيجه مىرسد كه بايد خمس را به سهم امام و سهم سادات تقسيم كرد . و همهء تفسيرهاى اين آيه براساس احاديث شريفه استوار است كه جاى هيچ شك نگذاشته بلكه قطعى و به يقين رسيده است . حديث شريف 1 / قاضى ابن برّاج چنين مىگويد : تقسيم خُمس از ديدگاه ما بر شش قسمت مىباشد ، كه خداوند چنين دستور داد كه سهمى از آن خدا و سهم ديگر براى پيامبر ، و اين دو سهم با سهم ذى القربى ( خويشان ) براى جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله مىباشد كه بر خود و اهل بيت خود از بنى هاشم مصرف مىشود ، و سهمى براى يتيمان و سهمى براى فقرا و سهمى براى در راه سفر ماندگان ( ابن السبيل ) كه تمامى از اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله مصروف مىدارد ، و ديگر مردم را اينان شريك نمىكند زيرا خداوند صدقه‌هاى واجب را بر ديگر مسلمانان فقير و يا در راه سفر مانده جائز